دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۷۵
مولوی
ای دوست که دل ز دوست برداشته ای
نیکوست که دل ز دوست برداشته ای
دشمن چو شنیده می نگنجد از شوق
در پوست که دل ز دوست برداشته ای