دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۷۲
مولوی
ای آنکه رخت چو آتش افروخته ای
تا کی سوزی که صد رهم سوخته ای
گوئی به رخم چشم بردوخته ای
نی نی، تو مرا چنین نیاموخته ای