دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۷۰
مولوی
ای آنکه تو جان بنده را جان شده ای
در ظلمت کفر شمع ایمان شده ای
اندر دل من ترانه گویان شده ای
واندر سر من چو باده رقصان شده ای