دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۶۴
مولوی
ای یار گرفتهٔ شراب آمیزی
برخیزد رستخیز چون برخیزی
می ریز شراب را که خوش می ریزی
چون خویش چنین شدی چرا بگریزی