دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۶۱
مولوی
ای نفس عجب که با دلم همنفسی
من بندهٔ آن صبح که خندان برسی
ای در دل شب چو روز آخر چه کسی
هم شحنه و دزد و خواجه و هم عسسی