دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۵۱
مولوی
ای گل تو ز لطف گلستان می خندی
یا از دم عشق بلبلان می خندی
یا در رخ معشوق نهان می خندی
چیزیت بدو ماند از آن می خندی