دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۴۱
مولوی
ای ساقی جان که سرده ایامی
آرام دل خستهٔ بی آرامی
مستان تو امروز همه مخمورند
آخر به تو بازگردد این بدنامی