دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۳۸
مولوی
ای دیده تو از گریه زبون می نشوی
ای دل تو این واقعه خون می نشوی
ای جان چو به لب رسیدی از قالب من
آخر بچه خوشدلی برون می نشوی