دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۳۷
مولوی
ای دوست ز من طمع مکن غمخواری
جز مستی و جز شنگی و جز خماری
ما را چو خدا برای این آوردست
خصم خردیم و دشمن هشیاری