دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۱۷
مولوی
ای چون علم سپید در صحرائی
ای رحمت در رسیده از بالائی
من در هوس تو میپزم حلوائی
حلوا بنگر به صورت سودائی