دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۰۰
مولوی
ای آنکه مرا بستهٔ صد دام کنی
گوئی که برو در شب و پیغام کنی
گر من بروم تو با که آرام کنی
همنام من ای دوست کرا نام کنی