دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶۹۲
مولوی
ای آنکه تو خون عاشقان آشامی
فریاد ز عاشقی و بی آرامی
ای دوست منم اسیر دشمن کامی
آخر به تو باز گردد این بدنامی