دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶۸۶
مولوی
اندر دو جهان دلبر و جانم تو بسی
زیرا که بهر غمیم فریادرسی
کس نیست بجز تو ایمه اندر دو جهان
جز آنکه ببخشیش باکرام کسی