دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶۸۲
مولوی
امشب برو ای خواب اگر بنشینی
از آتش دل سزای سبلت بینی
ای عقل برو که تو سخن می چینی
وی عشق بیا که سخت با تمکینی