دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶۷۳
مولوی
از شادی تو پر است شهر و وادی
از روی زمین و آسمان را شادی
کس را گله ای نیست ز تو جز غم را
کز غم همه را بداده ای آزادی