دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶۶۴
مولوی
آنی که بر دلشدگان دیر آئی
وانگاه چو آئی نفسی سیر آئی
گاه آهو و گه به صورت شیر آئی
هم نرم و درشت همچو شمشیر آئی