دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶۴۷
مولوی
وه وه که به دیدار تو چونم تشنه
چندانکه ببینمت فزونی تشنه
من بندهٔ آن دو لعل سیراب توام
عالم همه زانست به خونم تشنه