دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶۴۱
مولوی
ما مردانیم شسته بر تنگ دره
مائیم که شیر و گرگ بر ما گذره
با فقر و صفا به هم درآمیخته ایم
چون درگه ارتضاع آن میش و بره