دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶۳۵
مولوی
گفتم چکنم گفت که ای بیچاره
جمله چکنم بسازم آن یکباره
ور خود چکنم زیان شوی آواره
آنجا بروی که بوده ای همواره