دیوان شمس - رباعیات

مولوی

رباعی شمارهٔ ۱۶۳۴

مولوی
فصلیست چو وصل دوست فرخنده شده از مردن تن چراغ دل زنده شده
از خندهٔ برق ابر در گریه شده وز گریهٔ ابر باغ در خنده شده