دیوان شمس - رباعیات

مولوی

رباعی شمارهٔ ۱۶۲۹

مولوی
سه چیز ز من ربوده ای بگزیده صبر از دل و رنگ از رخ و خواب از دیده
چابک دستی که دست و بازوت درست تصویر عقول چون تو نازائیده