دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶۱۰
مولوی
ای سرو ز قامت تو قد دزدیده
گل پیش رخ تو پیرهن بدریده
بردار یکی آینه از بهر خدای
تا همچو خودی شنیده ای یا دیده