دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶۰۹
مولوی
ای روز الست ملک و دولت رانده
وی بنده ترا چو قل هو الله خوانده
چون روشنی روز در آی از در من
بین گردن من بسوی در کژ مانده