دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶۰۸
مولوی
ای دوست مرا دمدمه بسیار مده
کاین دمدمه می خورد ز من هر که و مه
جان و سر تو که دم کنم پیش تو زه
کز دمدمهٔ گرم کنم آب کرده