دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶۰۲
مولوی
ای بر نمک تو خلق نانی بزده
بر مرکب تو داغ نشانی بزده
حیفست که سوی کان رود آن بر سیم
پنهان چون جان و بر جهانی بزده