دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۵۹۵
مولوی
آنی که وجود و عدمت اوست همه
سرمایهٔ شادی و غمت اوست همه
تو دیده نداری که باو درنگری
ورنی که ز سر تا قدمت اوست همه