دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۵۷۷
مولوی
گر جمله برفتند نگارا تو مرو
ای مونس و غمگسار ما را تو مرو
پرمیکن و می ده و همی خند چو قند
ای ساقی خوب عالم آرا تو مرو