دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۵۷۱
مولوی
سر رشتهٔ شادیست خیال خوش تو
سرمایهٔ گرمیست مها آتش تو
هرگاه که خوشدلی سر از ما بکشد
رامش کند آن زلف خوش سرکش تو