دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۵۵۴
مولوی
ای ماه چو ابر بس گرستم بی تو
در مه به نشاط ننگریستم بی تو
برخاستم از جان تو نشستم بی تو
وز شرم به مردم چو نرستم بی تو