دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۵۴۲
مولوی
ای جان جهان جان و جهان بندهٔ تو
شیرین شده عالم ز شکر خندهٔ تو
صد قرن گذشت و آسمان نیزد ندید
در گردش روزگار مانندهٔ تو