دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۷۶
مولوی
دیدم رویت بتا تو روپوش مکن
پنهانی ما تو باده ها نوش مکن
هر چند دراز کرده بد گوی زبان
ای چشم و چراغ عاشقان گوش مکن