دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۷۳
مولوی
دوش آنچه برفت در میان تو و من
نتوان بنوشتن و نه بتوان گفتن
روزیکه سفر کنم ازین کهنه وطن
افسانه کند از آن شکنهای کفن