دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۶۹
مولوی
دل باغ نهانست و درختان پنهان
صد سان بنماید او و خود او یکسان
بحریست محیط بیحد و بی پایان
صد موج زند موج درون هرجان