دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۶۴
مولوی
در حضرت توحید پس و پیش مدان
از خویش مدان خالی و از خویش مدان
تو کج نظری هرچه درآری به نظر
هیچ است همه ز آتشی بیش مدان