دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۶۱
مولوی
در بحر کرم حرص و حسد پیمودن
وین آب خوشی ز همدگر بربودن
ماهی ننهد آب ذخیره هرگز
چون بی دریا هیچ نخواهد بودن