دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۶۰
مولوی
در باده کشی تو خویش را ریشه مکن
وز باده و از ساده تو اندیشه مکن
با زنگی زلف او در آنور مجوی
اندیشهٔ باریک چنین پیشه مکن