دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۵۴
مولوی
چون آتش میشود عذارش به سخن
خون می چکد از چشم خمارش به سخن
چون می برود صبر و قرارش به سخن
ای عشق سخن بخش درآرش به سخن