دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۳۶
مولوی
بیدل من و بیدل تو و بیدل تو و من
سرمست همی شدیم روزی به چمن
عمریست که من در آرزوی آنم
کان عهد به یادآوری ای عهد شکن