دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۲۴
مولوی
ای مجمع دل راه پراکنده مزن
زان زخمه پریشان چو دل بنده مزن
ای دل لب خود را که زند لاف بقا
جز بر لب آن ساغر پاینده مزن