دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۰۹
مولوی
ای روی تو باغ و چمن هر دو جهان
از جان تو زنده شد تن هر دو جهان
بشکستن تو شکستن هر دو جهان
ای ضعف تو ویران شدن هر دو جهان