دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۰۷
مولوی
ای دوست قبولم کن و جانم بستان
مستم کن و از هر دو جهانم بستان
با هرچه دلم قرار گیرد بیتو
آتش به من اندر زن و آنم بستان