دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۰۲
مولوی
ای داد که هست جمله بیدار از من
ای من که هزار آه و فریاد از من
چو ذلک ما قدمت ایدیکم گفت
ناشاد شبی که اصل غم زاد از من