دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۸۲
مولوی
آن کس که نساخت با لقای یاران
افتاد به مکر دزد و تهدید عوان
میگفت و همی گریست و انگشت گزان
فریاد من از خوی بد و بار گران