دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۷۷
مولوی
آشفته همی روی بکوئی ای جان
میجوئی از آن گمشده خویش نشان
من دوش بدیدم کمرت را ز میان
هان تا نبری گمان بد بر دگران