دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۶۷
مولوی
هم مستم و هم بادهٔ مستان توام
هم آفت جان زیر دستان توام
چون نیست شدم کنون ز هستان توام
گفتی که الست از الست آن توام