دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۳۷
مولوی
من سر بنهم در رهت ای کان کرم
کامروز از تو ای صنم مست ترم
سوگند خورم و گر تو باور نکنی
سوگند چرا خورم چرا می نخورم