دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۱۷
مولوی
ماهی فارغ ز چارده می بینم
بی چشم بسوی ماه ره می بینم
گفتی که از او همه جهان آب شده است
آوخ که در این آب چه مه می بینیم