دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۰۷
مولوی
ما برزگران این کهن دشت نویم
در کشتهٔ شادی همه غم میدرویم
چون لالهٔ کم عمر در این دشت فنا
تا سر زده از خاک ببادی گرویم