دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۹۷
مولوی
گفتم که مگر غمت بود درمانم
کی دانستم که با غمت درمانم
او از سر لطف گفت درمان تو چیست
گفتم وصلت گفت بر این درمانم