دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۹۶
مولوی
گفتم که ز چشم خلق با دردسریم
تا زحمت خود ز چشم خلقان ببریم
او در تن چون خیال من شد چو خیال
یعنی که ز چشمها کنون دورتریم